(همه گویند که تهرونی که باشد؟

                                  همی گویم که او تنهاترین است)        

                                               

مرتضی تهرونی




تاريخ : شنبه پنجم فروردین 1391 | 9:19 قبل از ظهر | نویسنده : مرتضی تهرونی |
 ان کس که تو را شناخت جان را چه کند
 
فرزند و عیال و خانمان را چه کند
 
دیوانه کنی هردو جهانش بخشی
 
دیوانه ای تو هردو جهان را چه کند
 
                                                                   خواجه عبدالله انصاری

 

 

*******
 
تو !....مرا یاد کنی یا نکنی
 
 
 باورت گر بشود :گر نشود 
 
 
حرفی نیست اما.....
 
 
 نفسم میگیرد 
 
 
در هوایی که نفسهای تو نیست!!!
 
 
 
****
 
 
اسیر رنگها نمیگردم
 
ولی ای کاش اتاقم 
 
به رنگ چشمها تآبی بود
 
***
 
 

ای که چشمانت ربوده خواب را از من به آسانی

 

بیاو مرهم زخم دلم باشو این چشمان بارانی

 

 

 

 

شرم را بگذار و یک آغوش در من گریه کن

 

 

گریه کن پس شانه مردانه می خواهی چه کار؟

 

 

 




تاريخ : چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387 | 3:2 بعد از ظهر | نویسنده : مرتضی تهرونی |
وقتی تو نیستی 
.

.

.
مثل همیشه آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض میخوانم
.

.

.

عمریست لبخند های لاغر خود را در دل ذخیره میکنم




تاريخ : دوشنبه بیست و هفتم مرداد 1393 | 1:32 قبل از ظهر | نویسنده : مرتضی تهرونی |

ببار ای برف...ببار ای برف سنگین بر مزارش

 ببار ای برف...ببار ای برف غمگین بر مزارش...

 

به من میگفت برف رو دوست داره             

                                    به من میگفت اگه آروم بباره

 

به من میگفت که این برف زمستون        

                                    همین که آب بشه اون وقت بهاره 

 

به وقت بازی تو برف زمستون            

                             صدای گامهاش وقتی میشد دور

 

پی او میدویدم توی برفا                   

                               به من میگفت ندو لیز زمین ها

 

ببار ای برف .......

ببار ای برف سنگین بر مزارش

ببار ای برف .......

ببار ای برف غمگین بر مزارش 

 

بپوشان بستر پاکش به پاکی                

                          بگو با او که من با خرس کوکی

 برای خنده هاش دلتنگ گشتیم                          

                              به دنبالش همه جا ها رو گشتیم

 

 

ببار ای برف...ببار ای برف سنگین بر مزارش

 ببار ای برف...

ببار ای برف غمگین بر مزارش

 

 




تاريخ : سه شنبه چهاردهم مرداد 1393 | 11:35 بعد از ظهر | نویسنده : مرتضی تهرونی |
چه فصلی از سال است

که هم روزها و هم شب ها اینقدر طولانی شده اند ؟

از روزها و فصلهای بی تو که بگذرم .........

به سالی میرسم که در ان چیزی جز روزها و فصلها بی تو نیست!!!!!!!




تاريخ : دوشنبه سیزدهم مرداد 1393 | 9:8 بعد از ظهر | نویسنده : مرتضی تهرونی |
 

 

 

 

 

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت

 

 

آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

 

 

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت

 

 

جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

 

 

 

 میان ماندن و نماندن

فاصله تنها یک حرف ساده بود

از قول من

به باران بی امان بگو :

دل اگر دل باشد ،

آب از آسیاب علاقه اش نمی افتد




تاريخ : پنجشنبه نهم مرداد 1393 | 3:1 بعد از ظهر | نویسنده : مرتضی تهرونی |
 

باور کنید حال و هوایم مساعد است!!!!!!!

 

این شایعات شیوه ی برخی جراید است

 

یک صبح

 

تیتر می شوم: این شخص

 

[بگذریم]

 

یک عصر

 

خوانده اید... و تکرار زاید است

 

من زنده ام هنوز و غزل فکر می کنم

 

باور نمی کنید؟ همین شعر شاهد است

 

                                                                        




تاريخ : پنجشنبه نهم مرداد 1393 | 2:33 بعد از ظهر | نویسنده : مرتضی تهرونی |
در نماز روز عید فطر منو یادتون نره ها

 




تاريخ : دوشنبه ششم مرداد 1393 | 11:52 بعد از ظهر | نویسنده : مرتضی تهرونی |
سلام شبهای قدرتون پر برکت

 

انشالله کسی دست خالی بر نگرده

 

دوستان فقط مرتضی رو از دعای خیرتون بی نصیب نذارید ها

 

محتاج دعا خیر تک تک شما عزیزانم




تاريخ : شنبه بیست و هشتم تیر 1393 | 6:13 قبل از ظهر | نویسنده : مرتضی تهرونی |




تاريخ : جمعه بیستم تیر 1393 | 11:21 قبل از ظهر | نویسنده : مرتضی تهرونی |